Week 25 tot 28

Naar week 21 tot en met 24

35 cm en 900 gram
De verhouding van het hoofdje tot het lichaam is nu zo ongeveer zoals bij de geboorte.

De afgelopen 5 weken ben ik een indrukwekkende 3 kg aangekomen. Daarmee loop ik wel weer op schema, dus da's goed. Verder urine en bloeddruk uit de kunst keurig en het hartje klonk ook als een stoomlocomotief, ook goed dus. 't Is bijna akelig, maar alleen weer goed nieuws dus en ik vind het wel lekker, want af en toe heb ik dat wel nodig hoor. Ik merk dat ik tegen dat het een poos geleden is dat ik op controle ben geweest, meer pieker dan anders en het is helemaal nog niet nodig.

Dit schreef ik deze weken aan een vriendin die wilde weten over verschillen met Nederland aangaande bevallen. Het werkt hier heel anders dan in Nederland: het is hier normaal om in het ziekenhuis te bevallen. Het is dan ook de meest wijze oplossing hier, aangezien daar dan ook de meeste ervaring aanwezig is. Vroedvrouwen/verloskundigen bestaan hier erg sporadisch en zijn meestal ook aan ziekenhuizen verbonden.

Normaal gesproken ga je hier naar het ziekenhuis zodra de weeen echt goed bezig zijn en ga je daar verder afmaken. Dit kan dan meestal met en zonder verdoving, die tegenwoordig veel minder ingrijpend maar wel heel effectief is en dus ook niet echt schadelijk. Na de bevalling blijf je 2 nachten in het ziekenhuis, als alles zonder complicaties is verlopen natuurlijk. Hier krijg je intensieve zorg en word je 'opgeleid' om je kindje te verzorgen en is er ook intensieve begeleiding voor vrouwen die ervoor kiezen om borstvoeding te geven. Daarna kun je altijd bellen naar verpleegsters van een speciale centrale voor vragen. Thuis heb je normaal gesproken geen zorg meer. Als je een normale keizersnede hebt, verblijf je 4 nachten in het ziekenhuis en verder is alles hetzelfde eigenlijk.

Over de bevalling: De onduidelijkheid is nog: wordt het VBAC (vaginal birth after cesearian)of C-section. Ofwel 'normaal' of 'keizersnede'. In tegenstelling tot in Nederland is dit mijn beslissing. Met een of meer keizersnedes die niet door een te klein bekken komen, kun je in principe proberen of een normale bevalling gaat lukken. Mijn gynaecoloog werkt daar ook aan mee als ik gemotiveerd ben daarvoor. De risico's zijn wat groter dan zonder keizersnede vooraf, maar vallen best nog mee. Een keizersnede blijft nou eenmaal ook een ingrijpende buikoperatie. Verder is het ook weer aan mij als we voor VBAC zouden gaan, of er dan verdoving gebruikt wordt en ook het fenomeen 'plannen' is vanaf 38 weken ook helemaal aan ons. Je merkt dat we heel wat keuzes moeten maken tegen die tijd. Het klinkt misschien gek, maar ik ben nergens helemaal zeker van nog. De vorige keer had ik ook het gevoel van "ik wil zonder verdoving beginnen en als ik het erdoor haal, vind ik het prachtig, maar als het toch te gek is, dan wil ik toch maar verdoving". Het is erg onnederlands, maar als je bekijkt dat je naderhand weer verdomd snel op de been moet zijn, is het nog niet zo gek om het wat rationeel te bekijken. (mijn mening dus).

Donderdags in week 27 en 's maandags in week 28 nog geschilderd. Ook deze keer zijn we natuurlijk nog met projekten in huis bezig en er staan ook nu nog verhuisdozen die we willen/moeten uitpakken tegen dat de nieuwe baby komt. De babykamer moeten we ook nog helemaal doen, maar we zijn daar wel wat relaxed onder, ten eerste hebben ze hier ledikantjes meestal op voorraad en als de baby nu geboren zou worden, mag hij/zij nog niet mee naar huis. Zou dat wel zo zijn, dan hebben we ook altijd het campingbedje nog.

Ik heb me voorgenomen het zwemmen toch echt 2 keer in de week te proberen en 1 keer uitzonderingen te laten zijn. Dit omdat het heel goed is voor mijn rug, die me toch weer meer en meer pijn gaat doen. Ik heb eind week 28 voor het eerst de buikband gedragen die ik ook vorige keer rond deze tijd nodig begon te hebben en die is wel heel fijn. Ik heb de extra steun in de buik niet echt nodig, maar in mijn rug is die met inspanning onontbeerlijk. Zwemmen ontspant de spieren een beetje en dat is wel prettig.

Bezoek aan de gynaecoloog op 17 juli (28 weken): Hier weer alleen goed nieuws. Er is bloed geprikt om zwangerschapssuiker uit te sluiten, dat is toch standaard hier en deze keer was het een ander soort drankje wat ik moest drinken en ik ben er gelukkig ook niet zo ziek van geworden. Wel zo misselijk dat ik blij was dat Erik er voor de zekerheid voor had gezorgd dat hij kon chauffeuren. Zo kon Erik ook meteen weer een controle meemaken. In totaal ben ik tot nu toe 5,8 kg aangekomen, hetgeen bijzonder netjes is en de arts ook tevreden stelt. Verder is mijn bloeddruk nog mooier dan in het boekje: 110/60. Mijn urine was ook goed. Ik vond het best grappig dat bij het luisteren naar het hartje van de baby, het eerst wat moeilijk te vinden was. Op een gegeven moment konden we heel goed de placenta horen, dat was nieuw voor mij. Het bleek dat onze pruts onder de placenta gekropen was en dan is het lastig localiseren. Verder zijn mijn buik gecontroleerd en mijn enkels en handen op zwellingen gecontroleerd: ook alleen maar goede berichten hierover. Kortom: goedgekeurd en ditmaal over 2 weken terug komen.

Naar week 29 tot en met 38