Week 17 tot en met 20

Naar week 13 tot en met 16


25 cm en 320 gram
Ook wat betreft de lengte van de baby zelf zijn we nu ongeveer op de helft.
Ik merk aan mezelf dat ik toch wat meer dan de vorige keer geneigd ben om rustig aan te doen zodra ik moe ben, misschien toch wat verstandiger geworden ;-).

Kort na het vorige bezoek aan de gynaecoloog (met 16 weken dus), bleek ik mijn energie hervonden te hebben. Op 6 mei heb ik zelf een grasmaaier aangeschaft en ben ik dus regelmatig voor het huis aan de slag. Ik blijk het een leuke bezigheid te vinden, hetgeen Erik bijzonder prima vindt. Daarnaast heb ik ineens weer energie om te wandelen, heb ik voorzichtig aan skaten weer opgepakt en ga ik ook wekelijks zwemmen, waarbij Bram naar de opvang gaat bij de YMCA.

We hebben inmiddels te horen gekregen dat Bram een ...... krijgt. Zoals ook toen ik zwanger was van Bram, vertellen we nog niets, maar houden we wel een tabel bij van uitspraken die mensen doen over het geslacht van de baby. Met Bram dacht 51% aan een jongen en 49% een meisje. De verdeling was dus keurig over de helft. We willen nog veel meer 'inzendingen' noteren, maar momenteel denkt nog 60% dat we een jongen krijgen. Aangezien we maar een klein aantal mensen hebben, is de fout in deze statistiek nog erg groot.

Met momenten krijg ik ineens flink buikpijn, maar dat hangt samen met net teveel gedaan hebben op een dag, ik moet dus wel een beetje opnieuw leren mijn energie te verdelen. Dingen die aan de vettige/ongezonde kant zijn, vallen heel slecht momenteel, die eet ik dus maar niet teveel. Omdat ik nog heel 'tiny' ben (nu ik dit typ is het 21 mei en ben ik 20 weken onderweg) vergeet ik wel eens dat mijn rechte buikspieren niet meer bedoeld zijn om mezelf op te trekken, dat is wel wennen weer. Ik heb nog steeds de wat wijdere gewone broeken aan, mijn nieuwe zwangerschapsbroek is nog heel ruim. Om te zwemmen heb ik wel mijn zwangerschapsbadpak aan, hoewel ik daar wel heel veel ruimte in heb. ;-)

Mensen geloven ook nog maar amper dat ik echt zwanger ben, vinden dat je nog helemaal niets ziet, maar dat is niet helemaal waar. Er is wel degenlijk buik aanwezig, maar die steekt gewoon nog niet zo uit. Langzaamaan groeit de buik echter wel naar buiten toe, het zal dus ook wel niet heel lang meer duren voordat alleen mijn zwangerschapskleren zullen passen.

Op 21 mei 2002 ben ik dus weer naar de gynaecoloog geweest en daar is de laatste echo gemaakt die ze nodig hadden voor de zgn "full gestational ultrasound". Zoals ook toen ik zwanger was van Bram, is van het hele kindje bekeken hoe de organen aangelegd waren. Deze keer moesten ze nog een plaatje van het hartje maken. Omdat deze gynaecoloog de benodigde apparatuur in huis heeft, werd daar bij de controle voor 16 weken mee begonnen en hoefde ik er niet zoals de vorige keer apart voor naar toe. Gelukkig is ook deze keer de conclusie dat alles er prima uitziet voor het punt in de zwangerschap. Garantie geldt nog altijd tot aan de deur, maar het is niet vervelend om te horen natuurlijk.

 

Naar week 21 tot en met 24

© Wilma & Erik van de Pol, 2000-2008