Vanaf dinsdag zijn Bram en ik ook begonnen met borstvoeding. Dat ging verbazingwekkend snel al heel aardig. Hetgeen best heel fijn is, want het schijnt vaak moeizamer te gaan als je niet meteen kunt beginnen en kindjes met het Down syndroom hebben er vaak heel veel moeite mee werd ons verteld.
Gelukkig bleek dat heel erg mee te vallen. In eerste instantie was het natuurlijk voor ons allebei erg wennen, ook al omdat er steeds mensen waren die tips wilden geven en dat maakte me niet rustiger. Dat is overigens wel de belangrijkste truuk gebleken: mama moet eerst lekker rustig zitten en zich op haar gemak voelen. Daardoor voelt Bram zich dan ook fijn en dan gaat het min of meer vanzelf. Bram lijkt in ieder geval de borst veel lekkerder te vinden dan de fles, want ook hij had het kunstje snel in de gaten.
Die nacht heeft Bram nog een keer de fles gehad, omdat men het niet verantwoord achtte die nacht dat ik zelf mijn rust zou onderbreken. Vanaf woensdag heb ik dat niet meer toegelaten en is Bram alleen nog voor wat controles naar de nursery terug geweest. Vrijdag kregen we al te horen dat hij weer begonnen was met aankomen en de maandag dat ik weer thuis was, bleek bij de nazorgcontrole dat hij sinds die vrijdag al flink was aangekomen.
Vervolg: over het syndroom van Down
© Wilma & Erik van de Pol, 2000-2008