Week 37 - vals alarm

Terug naar week 37

Vals alarm

30 mei 2001- Woensdag kwamen er weer weeën, die werden steeds regelmatiger en krachtiger. Als resultaat hiervan heb ik de hele nacht amper geslapen. Steeds buikkrampen en naar het toilet gemoeten. Leuk detail -- 's avonds had Erik zijn lijstje met babynamen klaar en hebben we de naam vastgesteld. Grappig, want ondanks dat we het proces enorm hebben gerekt, hebben we toch de naam gekozen die we allebei vanaf het begin het leukst vonden.

31 mei 2001- Donderdagochtend kwamen de weeën elke 5 minuten en waren ze amper om uit te staan. Het moment om de dokter te bellen. We moesten ons ook zo spoedig mogelijk melden in het ziekenhuis. Uiteraard was toen net onze auto in de garage en moest de buurman ons brengen. Die deed dat overigens meteen. In het ziekenhuis aangekomen werd ik aangesloten op monitoren die de baby en mijn weeën in de gaten hielden. Spontaan was ik genezen en uiteindelijk werd besloten dat we weer naar huis konden om het vervolg af te wachten ;-) Toen dus naar huis gewandeld, dat is een kwartier doorlopen, dus goed te doen en toen maar het bed in, omdat ik rust moest gaan houden van de gynaecoloog. Mijn ontsluiting was iets verder, maar niet de moeite waard.

Vanaf die avond had ik wederom regelmatig flinke krampen en ik was steeds misselijk, dat werd de dagen erna erger, maar ja, het is niet ongebruikelijk om af en toe misselijk te zijn als je gevorderd zwanger bent. Dus maar doorgaan en afwachten, er kwamen vooralsnog weinig krampen die ik als weeën beschouwde.

Vervolg: even afwachten