Week 33

Naar week 32

41 cm en 2000 gram
Donshaartjes vallen nu af in het vruchtwater, baby drinkt dit, dit is goed voor de darmpjes.

We hebben nu de temperaturen die eigenlijk voor de zomer bedoeld zijn, tussen 30 en 35 graden Celsius. Het lijkt erg snel te wennen moet ik zeggen. Als ik heel veel drink, kan ik goed aan de gang blijven. Voor de babykamer zijn inmiddels 2 dekenhoesjes klaar en een dust ruffle, die laatste zorgt ervoor dat je het ijzeren frame waarmee het bedje in de hoogste stand is gezet niet meer ziet en dat de dekenlade die er onder zit niet vol stoft. Ik ben inmiddels ook al begonnen aan de gordijnen. Ik vond dit altijd al leuk werk om te doen, maar het is extra speciaal om voor je baby achter de naaimachine te kruipen moet ik zeggen.

Dinsdag zijn Anita en Casper alweer vertrokken, we zijn die dag (35 graden Celsius was het) nog Manhattan in geweest, dat was echt gezellig. Die avond hadden we voor het eerst zwangerschapscursus: Lamazetraining. Dit hield in dat we veel informatie kregen, ademhalingstechnieken ter ontspanning tijdens de bevalling etc. We hebben ook een rondleiding gehad op de kraamafdeling: ons beeld van een steriele ziekenhuisomgeving was meteen weggevaagd. We weten nu dat je normaal gesproken nog 2 nachten nadat je kindje is geboren in het ziekenhuis doorbrengt en dan word je intensief begeleid in de verzorging van zowel jezelf als de baby. Na de bevalling blijf je nog een uurtje in de kraamkamer, met je babytje bij je. Daarna ga je zelf naar je (meestal eigen, als het druk is met 1 andere vrouw gedeelde) kamer, die is ook heel gezellig ingericht. Je baby gaat dan voor een uur of 2 naar de "nursery" voor extra observatie enz. Normaal mag je baby na die periode zo lang als je zelf wilt bij je blijven, hetgeen ook wordt aangeraden, omdat je een relatief korte periode hebt om aan alles te wennen.

De dag erna hadden we een cursus kinderverzorging: veel informatie, maar - en dat is geruststellend - er waren voor ons geen nieuwe dingen onder de zon. We hebben de afgelopen maanden nogal wat opgestoken van lezen in boeken en op het internet surfen. Overdag waren we woensdag naar de gynaecoloog geweest:de enige echte bijzonderheid hieraan was dat Erik er dit keer bij kon zijn. Mijn bloeddruk was keurig, mijn gewicht precies goed toegenomen (een pond per week) en urine was goed. Mijn buiklijn is nu 32 cm, klopt ook precies, want die moet nu precies gelijk zijn aan het aantal weken dat ik er op heb zitten. We zijn nu in de 33e week, dus 32 zitten er al op. Ook het hartje klopte nog naar behoren, beweging is goed, etc. Ik mag voorlopig ook alles blijven doen. Over 2 weken mag ik weer terug komen.

Donderdagavond zijn we naar een uitvoering van het New York Philharmonic geweest, Erik had kaarten gekregen van zijn baas die onverwacht zelf verhinderd was. Anekdote in het restaurant waar we aten: Tijdens het bestuderen van het menu draaide ons prulleke zich om, mijn buik puilde heel sterk uit en daardoor verschoof de menukaart een aantal centimeters, ik vond dat bijzonder hilarisch! Meer anekdotes: De pruts kietelt nu heel regelmatig met een voetje onder mijn ribben, daar word ik helemaal melig van. Muziek doet ook heel veel: mijn buik danst vrolijk mee op discoknallers die Erik en ik leuk vinden.

Naar week 34