Week 11

Naar week 10

5,5 cm, 10 gr
De kleine groeit nu erg snel. De ogen zijn nagenoeg klaar, maar moeten nog wel verder ontwikkelen. De zeer snelle groei blijft doorgaan tot ongeveer week 16, daarna gaat het in een wat rustiger tempo.

Nog steeds ben ik moe en misselijk. Gelukkig wordt dat volgens het boekje snel beter, want ondanks dat het heel anders is nu het komt door de zwangerschap, erg fijn is het natuurlijk niet.

Deze week was Thanksgiving en we hebben het vrijheidsbeeld bekeken. (Klik op de foto om er meer van te zien..) Dat soort dingen zijn nu ineens veel zwaarder om vol te houden, gelukkig wisten de mensen met wie we waren hoe de vork in de steel zit, anders hadden ze van mij een andere indruk gekregen dan hoe ik echt ben ;)

Ik heb heel veel gemaild deze week. Op schrift lijkt ma opener dan ooit tevoren, ze stelt me gerust over de klachtjes en is heel bezorgd. Ze wil (net als ik) dat ik snel een dokter opzoek. Toch houd ik me aan mijn besluit om te wachten tot de 12e week. Als ze in Nederland voor die week niets zinnigs kunnen zeggen, kunnen ze dat in de VS ook niet, is mijn uitgangspunt. Van de pa en ma van Erik kregen we een baby-cdrom opgestuurd, lief.

Wij houden zelf wekelijks "het 9 maanden boek" bij, week voor week staat daar in wat er gebeurt en hoe groot, zwaar en compleet de kabouter dan al is. Deze week moet "ie" al 5,5 cm zijn en 10 gram wegen. Dat is toch maar moeilijk voor te stellen, zeker als je probeert te bedenken hoe het er in de buik uit gaat zien..

Om de een of andere reden ben ik sinds ik zwanger ben al overtuigd wat het geslacht van onze "kabouter" gaat zijn. Het verbaast me wel dat ik daar mee bezig ben, want het maakt me ook weer helemaal niets uit wat het gaat worden. Wat ik echt als belangrijkste ervaar is toch: als het maar een gezond kindje mag worden....

Naar week 12