Week 5

De test

2 millimeter
Nu al beginnen groepen cellen uit te groeien tot organen. Organen waar we er twee van hebben, worden ook tegelijkertijd aangelegd.

Op maandag 16 oktober was ik nog steeds niet ongesteld geworden en omdat ik echt wel heel onzeker werd van het blijven afwachten, had ik tussen de middag maar "de test" gekocht. Die dag dus erg op tijd naar huis gereden en ongeduldig gewacht tot Erik thuis was. Die wilde uiteraard bij dit alles zijn. Na het eten over het staafje geplast en weggelegd zoals de gebruiksaanwijzing was.

Ondertussen was ik natuurlijk zo zenuwachtig dat ik maar uit de buurt gegaan was, bang om te snel te gaan kijken. Toen het tijd was samen met Erik gegaan, hij moest maar eerst kijken, zo bang was ik dat we toch teleurgesteld zouden worden. We konden het haast niet geloven: in het vakje waar een streepje moest verschijnen stond een heel licht streepje: zwanger!!

Door de mand gevallen

De dag erna natuurlijk meteen een afspraak gemaakt met de huisarts, kon ik op 18 oktober (verjaardag van opa Clijsen) terecht. Diezelfde dag nog acuut door de mand gevallen: tijdens het inwerken vroeg Monique van den Bergh of ik misschien zwanger was, kreeg ik een iets te rood hoofd van om vol te houden dat het niet zo was. Gelukkig beloofde die voorlopig nog geheimhouding.

Bij de huisarts kreeg ik te horen dat ik inderdaad overtuigend zwanger was nu. We hebben wat algemene dingen besproken zoals: gewicht, risicofaktoren en dieet. Omdat we al binnen een maand naar de VS zouden verhuizen, was het niet zinvol meer om in Nederland nog een begeleidingstraject via de reguliere zorg op te starten. We spraken af dat ik in de week van vertrek nog even langs zou komen voor een controle. Bloeddruk en gewicht waren uitstekend en verder was er geen aanleiding om minder relaxed met de zaken om te gaan. De uitgerekende datum werd gesteld op omstreeks 21 juni 2001.

's Avonds op de verjaardag van opa zag de moeder van Erik iets aan me dat ze omschreef als "je ziet er erg goed uit vandaag" en ik maar misselijk zijn, al dagen kon ik niets binnenhouden..

Het nieuws

Op donderdag hebben we de vaders en moeders ingelicht met het strenge verzoek hun monden nog te houden: met 5 weken op de teller kan er nog zoveel mis gaan, dat we ons nog niet fijn voelden bij een verdere bekendmaking. Ze vonden het allemaal fijn, alleen jammer dat het kindje in de USA geboren zal worden en ze er dus ver vandaan zijn. Met Erik's moeder moesten we meteen mee babyspulletjes van Erik en Frank gaan bekijken.. Mijn vader en moeder reageerden wat meer ingetogen, maar zeker niet minder verheugd.

Naar week 6