Week 17

Naar week 16

18 cm en 150 gram

Dit was een spannende week. Deze week zijn 4 dagen schilders geweest in het huis in Summit, die helaas ijveriger waren dan gewenst: onze spullen zijn ook voorzien van een likkie. Dat was dus behoorlijk balen en al de eerste avond heb ik uren gepoetst, iets waar ik niet alleen lichamelijk, maar ook geestelijk nu niet tegen opgewassen was. Met tranen van kwaadheid en teleurstelling in en naast mijn ogen trof Erik me toen 's avonds op de knieën tussen het meubilair aan....

Verder zijn we naar Nederland gevlogen om de visa alsnog goed te regelen. Die optie was handiger dan een procedure opstarten om het hier te kunnen regelen. Bovendien konden we zo meteen onverwacht een bezoekje brengen aan de naaste familie. We hadden de vader en moeder van Erik ingelicht omdat we daar wilden slapen, maar verder was het een verrassing: leuk dus. Ondanks dat hebben we een heleboel kado's gekregen, ook al voor de kabouter.

Hoewel Erik en ik al vonden dat er echt al iets aan de buik te zien was, vonden de meeste mensen nog van niet of amper. Wel was het duidelijk dat mijn buik al harder was dan een normale buik die wat uitsteekt.

Waarschijnlijk was het vanwege de zwangerschap dat ook deze keer het vliegen niet zo comfortabel was: het ruiken van eten zorgde al voor overgeven, terwijl ik helemaal niets in mijn maag had.

Het Nederlandse brood was echt een traktatie, daaraan en aan mandarijntjes ben ik me dan ook te buiten gegaan ;-)

Naar week 18