Januari 2002

28 januari, bezoekje aan de kinderarts (Pediatrician)

Een verslagje van het bezoek dat als hoofddoel het geven van een inenting was:

Allereerst is Bram natuurlijk ook weer gemeten en gewogen, met de volgende resultaten: Gisteren was hij 72.5 cm lang en woog hij 7853 gram, mooi dus en het betekent ook dat hij het gewicht dat hij tijdens zijn ziekte verloren was, ruimschoots terug heeft. Ter vergelijking: op 26 nov was hij 69 cm en woog hij 7215 gram. Hij is dus gestaag door gegroeid. (Zie hiervoor ook de groeitabel.) Verder vond de kinderarts dat hij de spuit mocht krijgen omdat de antibiotica (die hij had gekregen vanwege een voorhoofdsholteontsteking die 2 weken voor dit bezoek was geconstateerd) daarvoor goed genoeg had geholpen. Dat is ook prettig, want die spuit was erg nodig om de entingen op tijd te houden.

Helemaal tevreden was de kinderarts echter nog niet over Bram zijn ademhaling, na een aantal keren opnieuw luisteren was hij er toch wel heel zeker van dat er nog een bronchitis restte van zijn verkoudheid en daarvoor wilde hij niet nog een keer antibiotica (amoxicillin) voorschrijven. Daarom kreeg Bram nu 10 dagen een medicijn voorgeschreven, dat kinderen met astma krijgen, gelukkig wel in de kleinste zinvolle dosis. Daarmee denkt de arts het op te lossen waardoor hij hoogstwaarschijnlijk geen blijvende klachten gaat houden.

Verder was de arts meer dan tevreden over Bram. Zowiso vindt ie het niet alleen geweldig maar ook goed dat Bram hem inmiddels ook met een hartelijke uitroep begroet en zeer beweeglijk is en gewoon kan wat een baby zou moeten kunnen ongeveer. Een poos geleden hebben we zijn bloed weer laten testen op het zgn thyroid hormoon, een belangrijk hormoon voor de ontwikkeling, wat bij een aantal kindjes met Down-syndroom te weinig aanwezig is. (En dus meehelpt aan hun ontwikkelingsachterstand en het tegenhoudt dat die ingelopen wordt.) Bij Bram was dat ook deze keer gewoon goed.

 

Ziek:

Buiten dat Bram deze maand weer naar de kinderarts is geweest voor zijn spuiten (op 28 januari dus), zijn we met hem ook een aantal keren tussendoor naar de dokter geweest(4 januari, 14 januari en vervolgens nog een keer op 1 februari nadat op 31 januari longfoto's waren gemaakt om een longontsteking uit te sluiten, die hij gelukkig ook niet bleek te hebben). Bram is tussen kerstmis en eind januari de hele tijd meer en minder ziek geweest, sinds begin december was hij steeds af en aan verkouden. Na kerstmis werd het echter erger en ging het van bijzonder vervelende verkoudheid naar voorhoofdsholte ontsteking en vervolgens via een bronchitis naar een gewone verkoudheid. Dat is waar we nu we dit typen (begin februari) zijn.

Bram heeft dus deze maand meer medicijnen gehad dan ooit eerder in zijn leventje, van een antibioticakuur en een astmamedicijn naar gewone tylanol (vgl paracetamol) en motrin (vlg ibuprofen). Maar ja, hij heeft dan ook voor het eerst echt flink koorts gehad en snotneuzen die niet over leken te gaan.

Gelukkig is Bram inmiddels (begin februari 2002) weer vrolijk en kan hij weer gewoon gaan zwemmen, hij heeft maar 1 keer therapie moeten missen, maar hij was tijdens het dagenlijkse oefenen duidelijk minder in vorm en dat was jammer.

Op dit plaatje was Bram zijn vriendinnetje Eva op bezoek, die vond hem heel zielig en zou hem wel beter maken.... Je ziet ook echt dat Bram zich helemaal niet lekker voelde toen en hij is weer beter, dus.........

© Wilma & Erik van de Pol, 2000-2008