De donderdag ervoor besloten we dat dit het weekend was voor ons om naar Washington te gaan. We hadden dat al een poosje op de agenda staan, met name vanwege het National Air and Space Museum, hetgeen volgens commentaren het meest uitgebreide museum van de wereld moest zijn en waar een aantal bijzondere stukken ten toon gesteld stonden.
We hadden de week ervoor de hotelprijzen eens in de gaten gehouden en die bleken donderdags voor dit weekend drastisch in de aanbieding te zijn. Wij een kamer geboekt in jawel: 't Hilton, 2 blocks van het witte huis vandaan, pension voor Basje en Bertje geregeld en in de auto gestapt. Het was een rit van ongeveer 360 km en omdat we een gedeelte van de reis spitsverkeer hadden en we ook een aantal keer moesten stoppen onderweg, hebben we er 6 uur over gedaan.
Toen we aankwamen bij het hotel kwam er een "boy" met een bagagekarretje naar buiten voor onze koffers etc en werd onze auto voor ons geparkeerd, de zgn valetservice. Nadat we hadden ingechecked, werd onze bagage netjes voor ons naar onze kamer gebracht, alwaar we natuurlijk (zoals in de film) quasi nonchalant een "tip" (moesten) geven.
Daar het inmiddels tegen 11 uur was, hebben we die avond nog een uitgebreid bad genomen en zijn we lekker gaan slapen.
Op zaterdagochtend zijn we redelijk op tijd opgestaan en na de ochtendroutine met Bram en ons ontbijtbuffet onderweg gegaan naar het museum. Dit was op een kwartiertje wandelen vanaf het hotel. We hebben een omwegje gemaakt er naar toe, want we troffen het ontzettend met het weer, het was ongeveer 20 graden celcius en zonnig, ook voor hier is dat uitzonderlijk goed weer. Tijdens onze wandeling kregen we ook een aardig beeld van de stad: laagbouw, statige gebouwen, lanen met bomen en vooral: rustig. Waar het in NY steeds bruist van leven, vonden we het daar bijzonder rustig. Hierdoor vielen de aanwezige zwervers veel meer op, ze spraken je voor ons gevoel ook meer aan.
Het museum was echter bijzonder de moete waard. Er stonden o.m. de capsules van apollo, gemini, mercury, maanlander, saturus 5, x15, Wright fligher, spirit of st. Louis, etc. Kortom: een aantal bijzondere items stonden in deze collecties. Er was ook een nagebouwde brug van de enterprise, een vliegdekschip, die vonden we ook bijzonder.....je kon daar de vliegtuigen zien opstijgen en landen. De capsules van de genoemde raketten verbaasden je vooral in hun erg compacte omvang. Je kunt je niet goed voorstellen dat mensen daar zo een paar weken in moesten doorbrengen. De opstelling was echter weer erg compact, waardoor het gebouw waar alles ten toon gesteld was niet groot was voor ons gevoel. We hadden het dan ook net voor elkaar om toen het om 17:30 dicht ging alles gezien te hebben.
Vervolgens zijn we in het donker terug naar het hotel gewandeld. Observatie van Wilma: "Ik moet zeggen: dit is een heel andere ervaring dan in NY rondlopen in het donker. Met name omdat het zo uitgestorven was, was het niet zo aangenaam als in the big apple. Erik was er dan ook blij mee dat ik er bij was ;-)"
Uiteindelijk hebben we gedineerd in het in het hotel gevestigde restaurant, hetgeen ook de moeite waard was. Het was wel duidelijk overigens waarom de kamers voordeliger waren: het was bij lange na niet volgeboekt.
Op zondag hebben we rustig opgestart en zijn we nog wat wezen wandelen. We kwamen aldus ook voorbij het Witte Huis, waar we mee konden maken hoe men bezoek aan de president aanpakt: we moesten zover er vandaan blijven op het moment dat het aankwam dat er niets van te zien was. We zijn vervolgens nog doorgelopen naar de "national christmas tree", waar natuurlijk Bram mee op de foto moest. Van daar naar het Lincoln monument en zo naar het Vietnam Veterans memorial. Vervolgens weer onderweg gegaan naar het hotel. We kwamen toen weer voorbij het witte huis, waar nog steeds een aantal bijzonder brede agenten stond te posten. We hebben dus de breedste agent uitgezocht en gevraagd of die met Bram op de foto wilde, natuurlijk wel dus ;-)
Toen we dan uiteindelijk halverwege de middag weer bij het hotel waren, zijn we in de auto gestapt en weer vertrokken richting huis. We waren deze keer maar 5 uur onderweg, er was dan ook geen spits.
Al met al hebben we een prima weekend achter de rug dus. Tot zover het verslag.
© Wilma & Erik van de Pol, 2000-2008