Maart 2001

Bertje heeft een ongelukje gehad...............

Een kleine week voordat Wilma een bezoek gepland had staan in Nederland, had hij een nagel van zijn achterpoot uitgescheurd en dat zag er best eng uit. Nadat we het een dag of wat hadden aangezien en hij er eerder meer dan minder last van begon te krijgen, zijn we toch maar even met hem naar de dierenarts gegaan.

Het volgende hebben we vervolgens aan een paar mensen gemaild: Hier even een berichtje om door te geven dat Erik en ik momenteel 14 dagen kunnen oefenen met het ouderschap, althans een wat minder leuk aspect ervan en in aangepaste vorm. Afgelopen week heeft Bertje namelijk zichzelf bezeerd. Zijn achterpoot hadden we toen wat aangezien, maar hij leek er nauwelijks last van te hebben. Echter vrijdag begon het er lelijker uit te zien, hij ontzag het pootje duidelijk en was het constant aan het likken. Heel zielig was dat van een kant, maar het was ook weer verwarrend, want hij at gewoon, speelde gewoon en leek het best naar de zin te hebben. Omdat we toch twijfelden 's avonds maar een dierenarts opgebeld, die zit hierin een naburig dorpje: New Providence. Die vond het ook beter als we er zaterdagochtend voor de zekerheid even mee langs kwamen. Zaterdag zag het er nog lelijker uit, dus wij extra overtuigd dat er wel iets was naar de dokter. Daar werd een flinke infectie aan de teen geconstateerd, de nagel bleek in zijn geheel van "het leven" afgescheurd te zijn. Waarschijnlijk is hij ergens achter blijven haken en op dat moment gescheurd.... Moet heel veel pijn gedaan hebben dus, maar hij heeft nooit iets laten merken: stoere kater dus. ;) Toen hebben ze het restant van de nagel zo ver mogelijk afgeknipt, alles schoongemaakt, antibioticaspuit gezet, etc. Daar komt ons gedeelte eraan: de komende 2 weken mogen we 2 keer per dag een tablet geven en (helemaal fijn) het pootje gedurende 5 minuten wassen en masseren in een speciale ontsmettende vloeistof. Vanochtend heb ik het gedaan en vanavond mag Erik, want ik heb in ieder geval een week die ik niet kan meehelpen. Het moeilijkste hieraan is, is dat het beest er niet van overtuigd is dat hij dit wilt........... Hij heeft een kap gekregen die er voor zou moeten zorgen dat hij niet aan zijn pootje kan likken, maar we hebben al gezien dat het niet afdoende is, we hebben dus echt een acrobaat, het maakt het hem in ieder geval wel moeilijker, dat is al iets. Verder loopt hij natuurlijk met die kap overal tegen aan, dat is heel komisch voor ons dan...... Dat was het: Basje vindt Bertje momenteel heel zielig en loopt er steeds achterna te snuffelen en te likken. Dat is wel weer heel lief ;)

Uiteindelijk is Bert helemaal genezen van deze ontsteking, eerder en beter nog dan de dierenarts had verwacht, gelukkig maar dus.