Januari 2001

Gezin compleet, eindelijk echt een thuis

Verder hebben we het huis een beetje meer geschikt gemaakt voor de katten die nu eindelijk over mogen komen! Ze mogen hier in huis en we wilden zelf onze banken en zo even afschermen van de heren. Daarnaast is het ook met de voordeur veel praktischer hetgeen we nu bedacht hebben. Zoals op de plattegrondjes begane grond te zien is, is er oorspronkelijk een deuropening naar de trap en een hele brede opening tussen de woonkamer en de dining en kom je met de voordeur meteen het eerste stuk van de kamer binnen. We hebben een grote kast die gedeeltelijk vitrinekast en gedeeltelijk cd kast voor de deuropening gemaakt, aan de achterkant ervan is nu kapstok. Die deur was toch een beetje veel van het goede en we vonden de trap niet het meest fraaie om te zien zodra je binnenkomt. Bij de brede deuropening tussen de twee kamers zijn nu twee vouwdeuren gemonteerd, heel effectief blijkt en het is nog decoratief ook. Achteraf blijkt het voor nog een doel heel geschikt: het is erg koud in de voorkamer, doordat we nu die deuren veel dicht hebben, hoeven we minder hard te stoken om de dining, waar ik het meeste tijd doorbreng, lekker op temperatuur te krijgen en te houden.

Op woensdag 24 januari heb ik uiteindelijk de katten opgehaald op Newark airport: is eindelijk ons gezinnetje compleet! Het bedrijf dat ze voor ons heeft getransporteerd heeft het keurig geregeld allemaal. We hadden de heren van te voren zelf de nodige inentingen laten geven en de pensionhoudster had via hun dierenarts de gezondheidsverklaringen die benodigd waren geregeld. Over het pension ook alleen maar lof. We wisten al dat ze er goed zaten, want dat hadden we al gemerkt met vakanties, maar ook zo'n lange periode is geen probleem gebleken. Tussentijds had ik regelmatig gebeld en ze hadden het goed naar hun zin, waarschijnlijk heb ik hen meer gemist dan omgekeerd ;)

De reis is voor de beesten denkelijk ook aardig verlopen. Ze zijn opgehaald bij het pension met speciale manden en vervolgens via Zweden naar Newark gevlogen. Daar kon ik ze bij de douane ophalen na wat formaliteiten. Een spannende klus, maar die is vlotjes verlopen. Zodra de beesten me in de gaten kregen was alle twijfel over wie hun vrouwtje was als sneeuw voor de zon verdwenen bij de mensen die me moesten controleren. Verder waren ze tegen iedereen zo lief geweest dat er 5 mensen nodig waren om hun 2 kleine kooitjes bij me af te leveren ;-) Voor mij was het weerzien erg emotioneel, de beesten lieten zo duidelijk merken dat ze me ook hadden gemist!

Toen we uiteindelijk in het huis aankwamen moest er natuurlijk verkend worden, maar om de paar minuten moest er toch ook even een knuffel gehaald worden bij het vrouwtje! Toen Erik thuis kwam was het feest voor de beesten pas echt compleet natuurlijk. Ook die werd enthousiast begroet.

Al met al lijkt deze fase van de veranderingen die hun wachten succesvol te zijn afgesloten. Ik word nog wel argwanend bekeken als ik dreig weg te gaan en als ik dan ga en na een poosje weer thuis kom, is er een heel drama omdat er wel even "gezegd" moet worden dat ze al bang waren dat ik weer zo lang weg zou blijven.... Gelukkig kunnen onze lieve beesten even bijkomen voordat de volgende schok van de op handen zijnde gezinsuitbreiding er aan komt...