Hoe het allemaal is begonnen..

Begin augustus 2000 kwamen we terug van vakantie, weer braaf aan het werk etc. Erik vond toen in zijn email postvak een mailtje van een oud-collega die liet weten hoe het hem verging: in de VS, bij een bedrijf dat Visible World heette. Dit mailtje was bijzonder enthousiast en er werd in genoemd dat ze nog op zoek waren naar mensen zoals Erik.

Erik was gevleid door zo'n mailtje natuurlijk en zijn nieuwsgierigheid was danig geprikkeld. 's Avonds kwam hij thuis eens polsen hoe zijn vrouwtje er over dacht om een paar jaar in New York of omgeving te wonen/werken. Uiteraard was dat even schrikken, maar ook bij haar won de nieuwsgierigheid het snel van de ruimtevrees.

Dus maar verder informeren "iedereen heeft vast zo'n mailtje gehad", nee dus, slechts een select aantal mensen waarvan de betreffende collega had gedacht dat die dus inderdaad in aanmerking zouden kunnen komen. Daarna volgden in korte tijd diverse mailtjes en telefoongesprekken met een aantal mensen die bij Visible World werkten. Dit waren allemaal Nederlanders, de meesten kende Erik via eerdere projecten waarbij hij samen had gewerkt bij hen.

De nieuwsgierigheid bleef en al spoedig waren we er samen uit: we hadden allerlei vragen, maar eigenlijk betroffen het slechts dingen die geregeld konden/zouden moeten worden en geen principiële bezwaren om zo'n avontuur voor een paar jaar aan te gaan. Het intrigeerde ons beiden om eens een paar jaar in een totaal andere cultuur te leven, je maakt er dan toch heel anders kennis mee dan op vakantie.

Toen dit stadium eenmaal bereikt was, waren er nog maar een paar vragen:

was het werk inderdaad zoals Erik dacht
zouden wij überhaupt in New York/omgeving willen leven
zouden we het beiden een periode van 3 tot 5 jaar naar ons zin kunnen hebben

Om dit soort vragen te beantwoorden, moesten we eigenlijk gaan kijken. Dit werd supersnel geregeld: op woensdag werd besloten dat we donderdag het vliegtuig zouden nemen. Toen is Erik vrijdag op gesprek geweest, het informatieve gedeelte mochten we samen bijwonen. Het werd steeds aanlokkelijker om "ja" te zeggen, omdat alles leek te zijn zoals Erik het had gedacht. Benodigde vergunningen zouden worden geregeld, enig nadeel: Wilma zou er niet mogen werken. Dat was wel een geestelijke barriëre die geslecht moest worden.

We werden keurig verzorgd, ons hotel was dicht bij het bedrijf en die avond zijn we met een groepje Nederlanders wezen eten, Erik had inmiddels een aanbieding binnen waar we over zouden beslissen als we weer terug in Nederland waren. Het was een gezellige avond. Op zaterdag hebben we toen een auto gehuurd, want het was inmiddels duidelijk dat als we het zouden gaan doen, dat onze woonplaats dan "omgeving" zou worden en niet de stad zelf. We hebben toen onder andere Maplewood bekeken, het dorpje waar een mogelijke collega al woonde. Op zondag hebben we nog een klein uitstapje gemaakt, voordat we weer het vliegtuig naar Nederland namen. Daar kwamen we op maandag aan en dinsdags zijn we weer gaan werken.

Een week van nadenken volgde, we hadden de vaders en moeders al ingelicht inmiddels over het feit dat we hierover nadachten en die waren daarvan behoorlijk geschrokken. In de betreffende week hebben we gerekend en geprobeerd een inkomensvergelijking te maken. We wilden er namelijk ondanks dat Wilma niet zou werken niet op achteruit gaan voor wat betreft levensstandaard. Niet werken kan dan wel luxe zijn, maar het zou niet vrijwillig zijn en in Nederland ook niet zo snel gebeuren. Het bleek voor ons inmiddels de laatste barrer voor een gunstige beslissing te zijn. Na wat heen en weer emailen, kwam op vrijdag een aanbieding binnen "an offer you can't refuse". Althans, dat vonden wij dus.

Op zondag hebben we de vaders en moeders verteld dat we de grote stap gingen wagen, de dag erna onze banen opgezegd. We hadden allebei een opzegtermijn van 2 maanden en we wilden onze zaakjes netjes afhandelen, dus was ons werkloze leven gepland op 1 november. Daarna nog even tijd om zaken af te wikkelen en uiteindelijk werd het vertrek gepland op 17 november 2000.

Het zaken afwikkelen hield onder andere de verkoop van ons huis in, we wilden dit niet zo'n lange periode aanhouden en de markt was nog gunstig. We hadden het ook redelijk snel verkocht, dus ten tijde van het vertrek hadden we daar geen zorg meer over.