Index nieuws

apr 2003

dinsdag, 29-4-2003
Supermarkt
Vanochtend heb ik boodschappen gedaan en hebben Vera en Bram voor het eerst in een kar gezeten samen. Anders moest Vera in de autostoel er in en dan Bram in het stoeltje van de kar. Voor de boodschappen had ik dan een extra kar nodig. In de winkel kenden ze me al als 'die van het treintje spelen', zoals ik het zelf meestal noemde. Ik weet verder niet of de karren die ik vandaag heb gebruikt ook in Nederland bestaan. Er zit een extra stuk aan met 2 stoeltjes waarin grotere kinderen kunnen zitten die dus goed kunnen zitten. Verder zit er het gewone stoeltje in. Bram heeft dus in het grote stoeltje gezeten. Dat was best moeilijk voor hem, want hij moet er heel recht in zitten. Vera heeft in het extra tuig wat ik vroeger voor Bram gebruikte in het gewone zitje gezeten. Ze zijn allebei heel lief geweest en waren het pas beu bij de kassa. We waren toen ook al bijna een uur in de winkel en ze waren beiden erg moe. Ze hebben het wel vol gehouden, dus ik was supertrots op ze. Het was dan wel een minder handige kar, maar altijd handiger dan met 2 karren rijden.

donderdag, 24-4-2003
Gehoortest Bram moet opnieuw
Vanochtend had Bram een gehoortest. Dit was gepland en gewoon een test om in de gaten te houden hoe het met zijn gehoor gaat. Bij de test onder verdoving vorig jaar was niets ernstigs geconstateerd, toen is de electrische respons van de gehoorszenuw gemeten. Maar zo een half jaar en een winter met oorontstekingen later, moest even bekeken worden of het milde gehoorverlies dat Bram al sinds zijn geboorte heeft, niet ernstiger is geworden.
We kregen half goed nieuws. Zijn rechter oor was prima in orde en Bram snapte nu ook beter wat van hem werd verwacht tijdens de test. Er zit dan iemand met een knuffel voor zich en dan wordt er aan een willekeurige zijkant een geluid gemaakt. Bram moet dan de richting op kijken van waar het geluid komt. Eerdere keren was hij met geen mogelijkheid af te leiden van de knuffels.
Zijn rechteroor is dus hetzelfde gebleven: licht gehoorverlies waar niets anders aan hoeft te gebeuren dan in de gaten houden. Uit mijn verhaal blijkt al dat zijn linkeroor blijkbaar wel iets bijzonder was. Vandaag was hij stokdoof in dat oor. Dat is ook gemeten door een apparaatje en in de kijktest bevestigd. Nu is dat niet meteen reden tot paniek, het komt namelijk nagenoeg altijd door vocht achter het trommelvlies. Het was echter wel weer reden om Bram zo snel mogelijk na te laten kijken bij de kinderarts.
Vanmiddag dus naar de kinderarts. Het gewone kantoor (in Summit) was gesloten vandaag, dus ik moest naar Elizabeth, een stadje op ongeveer 30 minuten hier vandaan. Daar bleek al snel dat Bram een stevige oorinfectie heeft in dat bewuste linkeroor. Met een recept voor antibiotica konden we dus weer naar huis. Deze keer schrok ik er wel van: Bram was sinds woensdag alleen maar een beetje minder fit dan anders en verder hadden we helemaal niets gemerkt. We zijn er dus heel vroeg bij nu, de dokter zei dat ik het anders over een paar dagen zeker had opgemerkt.
Bij de apotheek waar we normaal komen, was de goeie antibiotica niet voorradig, toen kon ik dus terug richting stadje naar een 'drive through' 24uurs apotheek. Op zich wel apart, maar gelukkig kwamen we daardoor midden in de avondspits terecht. Al met al zijn we de hele dag in ziekenhuizen en dokterskamers geweest.
Toen ik om half 7 vanavond thuis was, was ik doodmoe, maar superblij en verbaasd dat beide kids zich vandaag uitstekend hebben gedragen. Zeker voor Vera die vandaag van hot naar her werd meegesleept was het een heel avontuur. Heeft ze meteen haar nieuwe autostoel flink kunnen inzitten, zullen we maar zeggen. Ze heeft er nu net zo een als Bram en ze lijkt hem mooi te vinden. Vanmiddag zaten ze fijn met elkaars handjes te spelen, erg leuk om te zien.

dinsdag, 22-4-2003
Kinderarts
Even een berichtje om te laten weten hoe het gisteren was bij de kinderarts. Vera moest er naar toe voor haar 6-maanden controle. Bram is meegeweest, maar tot zijn grote opluchting bleef het voor hem bij wat spelen, wat kletsen en het in ontvangst nemen van een paar stickers omdat hij zo braaf was geweest. (Kasten leegladen, dossier van Vera op de grond trekken en blaadjes ervan lezen............grijns)
Vera heeft weer een prik gehad en uiteraard vond ze dat helemaal niets, maar ze was wel stoer. Verder is ze weer gewogen en gemeten. De laatste meting is echter nog steeds grof en dus niet geheel betrouwbaar. Ze is ongeveer 28 inch (vorige keer ook). Mijn eigen meting was vorige keer 70 cm en deze keer 72 cm. Het gewicht klopt wel, vorige keer 6705 gram en nu 7045 gram. Ze is dus weer goed gegroeid.
Haar ontwikkeling gaat ook erg goed, ze is precies op tijd met alles, bijzonder alert en erg vrolijk. Allemaal dingen waar we dus erg blij mee mogen zijn en aan kunnen werken om zo te houden. Hetgeen natuurlijk precies ons voornemen is.
Oh ja, jullie hebben ook gezien dat Vera een plekje op haar achterhoofd heeft, blauwig van kleur, in de vorm van een 'haaiebeet' (letterlijke vertaling van de engelse naam "shark bite", ik weet de nederlandse naam niet). Het is inderdaad een bekende 'geboortevlek' (wederom letterlijke vertaling "birthmark"), zelfs de vorm is gedocumenteerd in de literatuur. Zoals we al dachten, is dit een volkomen onschuldig iets, wat bij veel babies voorkomt. Het is een vlek die doorgaans over de loop van jaren verdwijnt en als dat niet zou zijn, dan zal hij verdwijnen onder haar haren.
Ander detail is: we moeten een nieuwe autostoel kopen: ze is er met glans uit gegroeid. Verder mogen we langzaamaan met vlees gaan beginnen. Eerst moeten we echter nog een paar andere dingen uitproberen, dus dat zal nog heel even duren. Elk nieuw voedingsmiddel proberen we 5 dagen voordat we een ander doen.
© Wilma & Erik van de Pol, 2000-2008